وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ كِتَابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَأُحِلَّ لَكُمْ مَا وَرَاءَ ذَلِكُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوَالِكُمْ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا
و (حرام کرده شده) زنان شوهردار مگر زنانی که مالک شود دست راست شما حکم اللّه تعالی فرض شده است بر شما و حلال کرده شده به شما علاوه از مذکور (زنان ذکر شده) به شرطی که طلب کنید به مالهای تان در قید نکاح آوردندگان نه زنا کنندگان ، پس زنانیکه فایده گرفتید از او با مهر شان پس بدهید به ایشان مهر شان را که مقرر کرده شده است و نیست گناهی بر شما در آن مهری که راضی شدید به آن بعد از مهر مقرر ، یقیناً اللّه تعالی هست دانا با حکمت -
در این آیت زن نوع چهاردهم است که نکاح آن زیرا حرام است که آن در نکاح کسی دیگری است یعنی زن منکوحه - مگر اگر در جهاد با کافران یک زن بیاورند و شوهر آن کافر در دارالحرب بماند پس این کنیز برای شما جایز است زیرا که با شوهر قبلی نکاح آن فسخ شد مراد از (أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوَالِكُمْ) این است که مهر برای نکاح ضروری است (أُجُورَهُنَّ) مراد از این مهر در نکاح است اجرت زنا و متعه در آن داخل نیست (مُسَافِحِينَ) آن کسانی اند که زنا به اجرت می کنند (وَلَا جُنَاحَ) مطلب این است که اگر بعد شوهر مهر را زیاد کند یا زن مهر خود را کم کند به رضایت جایز است -