آل عمران ۱۸۰

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

و نه پندارند کسانی که بخل می ورزند در مال که داده است ایشان را اللّّه تعالی از فضل خود که این بهتر است برای ایشان ، بلکه این بد است برای ایشان ،‌ زود در گردن ایشان انداخته میشود آن چیزی بخل ورزیده اند در آن در روز قیامت و خاص اللّه تعالی راست در آخر باقی ماندن (میراث) آسمان ها و زمین و اللّه تعالی به آنچه عمل که میکنید اگاه است -

این تنبیه برای منافقین بر بخل آنها است و تخویف اخروی است - بخل این است که در جاهای فرض و واجب خرچ نمی کنند و برای جهاد نیز خرچ نمی کنند (سَيُطَوَّقُونَ) تفسیر این در حدیث آمده است که این مال به شکل اژدهای کَل در می آید و در گردن آن انداخته می شود و دهن آنرا پاره می کند و می گوید من مال تو هستم و خزانه هستم (وَلِلَّهِ مِيرَاثُ) این دلیل است که وارث همه عالم اللّه تعالی است مراد از آن مالک آخری است که بر آن فنا نمی آید و اینکه جاهلان می گویند اللّه و نبی وارث این کلمه شرک است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی