الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
آن کسانیکه خرچ میکنند (مطابق حکم اللّه تعالی) در آسایش و سختی و فرو خورندگان خشم و عفو کنندگان تقصیر از مردم و اللّه تعالی دوست میدارد احسان کنندگان را -
این نوع اول متقیان است و اعلیٰ اند واشاره است که به حصول این صفات از هزیمت محافظت می شود - مطلب صفت اول برای دیگران فایده دادن است و مطلب صفت دوم مردم را از شر محفوظ نگهداشتن است و در آن به ترتیب مراتب است ، (۱) فرو بردن خشم (۲) معاف کردن (۳) احسان کردن - در این آیت سه اخلاق برای محافظت شدن از هزیمت ذکر شده است (السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ) مرادازاین حالت وسعت رزق و حالت فقیری است و در هردو حالت مناسب استطاعت انفاق کردن مراد است و انفاق کردن به طریقه شرعی ضروری است این مطلب نیست که در خوشحالی اسراف کند ودر غم ها بدعات می کند این تحریف (تبدیل کردن) است -