لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى وَإِنْ يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ
هرگز ایشان زیانی رسانده نمی توانند شمارا مگر رنجانیدن زبانی و اگر جنگ کنند با شما میگردانند به شما پشت ها را باز نصرت داده نمیشوند -
در این دو قباحت ذکر است (أَذًى) به سخن زشت و بد به زبان گفته می شود مانند بهتان ، طعن و دشنام دادن در این داخل است در این آیت که کدام پیشین گوی ها است همه آنها راست شده اند -