إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا اللَّهُ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
هرآئينه به تحقیق این است بیان حق و نیست کسی سزاوار بندگی به جز از اللّه تعالی و هرآئینه اللّه تعالی اوست غالب و با حمکت -
در این آیت نتیجه بیان قبلی با ذکر توحید است یعنی حاصل اثبات عجز عیسیٰ علیه السلام و اثبات توحید الوهیت است (الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ) تمام صفت های قدرت (تصرف) و علم راجع است به این دو صفت -