فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ
پس هرکه مخاصمه کند با تو در باره عیسیٰ علیه السلام بعد از آنکه رسیده تو را علم (به ذریعه وحی) پس بگو بیائید که بخواهیم فرزندان خودرا و فرزندان شما را و زنان خودرا و زنان شمارا و جانهای خودرا و جانهای شمارا پس عاجزی کنیم پس بخواهیم لعنت اللّه تعالی را بر دروغ گویان.
در این آیت دعوت مباهله به نصاریٰ است ولی آنان از مباهله انکار کردند - مباهله کنون نیز جایز است به این شرط که در مسئله یقینی باشد و پیش از آن آنان به دلایل فهمانده شوند و جوابات آنان داده شود اگر بعد از آن نیز قبول نمی کنند مباهله به کار است - مباهله به بد دعا کردن و دعای لعنت گفته می شود و صرف جمع کردن اهل و عیال و همراهان در این مباهله شرط شده بود در هر مباهله این شرط نیست چنانچه در سوره بقره و سوره جمعه مباهله یهودیان ذکر شده است (أَنْفُسَنَا) مراد از این برادران و دیگر همراهان اند -