إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ
وقتی که گفت فرشتگان ای مریم: هرآئينه اللّه تعالی بشارت می دهد ترا به کلمه ای از طرف خود نام آن مسیح عیسیٰ علیه السلام فرزند مریم است آبرومند است در دنیا و آخرت و از مقربان است -
از این آیت بر عجز و عبدیت عیسیٰ علیه السلام دلایل شروع شد که آنها تقریباً بیست و پنج اند - مراد از (بِكَلِمَةٍ) عیسیٰ علیه السلام است زیرا که افریده شد به کلمه کن یا از سبب بسیار بیان کردن کلمه توحید نام کلمه بر آن نهاده شد یا این بشارت در کتب های پیش ذکر بود از این سبب برای آن کلمه گفته شد - در این آیت شش احوال عبدیت اورا ذکر کرده است - مسیح لقب آن است و عیسیٰ علیه السلام علم آن است و ابن مریم اسم کنیت آن است -