إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَنْ يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ
هرآئينه دین (پسندیده) نزد اللّه تعالی اسلام است (توحید) واختلاف نکردند (ازتوحید) آنانکه که داده شده اند کتاب مگر پس از آنکه آمد به ایشان علم (توحید) از روی حسد میان ایشان و هرکه کفر کرد به آیت های اللّه تعالی پس هرآئینه اللّه تعالی زود حساب کننده است -
این جواب سوال است و آن این است که در بعضی کتب بندگی غیراللّه و خواستن غیراللّه وغیره را جایز نوشته است آیا آنها غلط است؟ حاصل جواب این است که دین اللّه تعالی توحید است پس کدام عبادات و کتاب های که خلاف این است آنرا بعضی ملایان بعد از علم از سبب زد و عناد از خود ساخته اند پس اینها باطل اند (بِآيَاتِ اللَّهِ) مراد از این آیات و دلیل های توحید است و آن کسانی که این را ترک می گویند از سبب اقوال باغیان این کفر است -