زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ
زینت داده شده برای مردم محبت چیزهای که نفس میخواهد از زنان و فرزندان و خزانه های جمع شده از طلا و نقره و اسپان زیبا و چهارپایان و زراعت - آنها لذات اندک زندگانی دنیا است و اللّه تعالی نزدیک اوست نیکو جای بازگشت -
در این آیت تذلیل دنیا ذکرشده است اشاره است که زیاد بودن اموال نیز فایده نه می دهد مطلب این است که محبت طبیعی این چیزها (اگرچه بی اختیار است) لیکن برای آن ترجیح دادن برای این تزیین گفته می شود (مَتَاعُ) آن مردار است که آدم مجبور در وقت مجبوری آنها می خورد (نظم الدرر) (زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ) آن چیزهای که طبیعت و نفس انسان می خواهد و آن بی اختیار باشد لیکن ترجیح دادن آنها بر آخرت و چیزهای دین گناه است و بعد از آن در آن برای خود فایده دانستن که تزئین است بسیار گناه است - و در این هفت چیز را به ترتیب ذکر کرده است -