إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
هرآئینه کسانیکه می پوشند آنچه را نازل کرده است اللّه تعالیٰ از کتاب خویش و حاصل میکنند عوض آن بهای اندک (همه دنیا) آن کسان نمیخورند درشکم های خود مگر آتش را ، و سخن نگوید بایشان اللّه تعالیٰ در روز قیامت و پاک نگرداند ایشان را - و ایشانراست عذاب درد ناک -
در این آیت سخت می ترساند حق پنهان کنندگان را - در این آن مردم مراد است که حق را پنهان می کنند و مال دنیا وغیره را به آن حاصل می کنند - یعنی (کتمان) پنهان کردن حق را از خاطر حرص دنیا می کنند پس اینها بدتر از آنهای اند که در آیت (۱۵۹) ذکر شده بود از این سبب چهار عذاب اینها در این آیت ذکر است - (مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ) لفظ فِي بُطُونِهِمْ را از این سبب اضافه کرده است که معلوم گردد که در اینجا مراد از اکل خوردن است صرف گرفتن نیست و همچنین به این اشاره است به خوردن زیاد که کامل سیر گردد (وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ) این کنایه است از سخت خفه بودن اللّه تعالیٰ و اللّه تعالیٰ بایشان سخن حساب کتاب را می گوید لیکن به ذریعه ملائیک (وَلَا يُزَكِّيهِمْ) به معافی کردن از گناهان پاک نمی سازد یا از عذاب نجات نمی دهد -