وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَدًا آمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ
و هنگامی که گفت ابراهیم علیه السلام ائ پروردگار من بگردان این شهر را با امن و روزی ده ساکنان آنرا از میوه ها به کسی که ایمان دارد از ایشان به اللّه تعالیٰ و روز قیامت ، گفت اللّه تعالیٰ و کسی که کافر شود ، فایده دهمش مدت اندکی (زندگی دنیوی) باز به زور گردانم وئ را به عذاب آتش و بد جای است برای رفتن (این آتش) -
دراین آیت سخن سوم است درباره دعا ابراهیم علیه السلام برای مکه به این چیزها ودرباره اهل مکه - (فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا) تمام دنیا کم است به نسبت اخرت واین گونه در آیت (۳۵) سوره ابراهیم است ولی این دعا هنگامی بود که مکه بالکل اباد نه شده بود پس بلد رانکره گفت ودعا سوره ابراهیم بعد ازابادی مکه است به این سبب درآنجا البلد را معرفه گفت -