البقرة ۱۲۴

وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ

و هنگامیکه بیازمود ابراهیم علیه السلام را پروردگار او به کاری چند پس کامل ادا کرد آنهارا و گفت اللّه تعالیٰ هرآئینه من گرداننده ام ترا برای همه مردمان پیشوا (مقتداء) - گفت ابراهیم علیه السلام و از فرزندان من (بگردان پیشوایان) گفت اللّه تعالیٰ نمی رسد عهد من (از امامت) ظالمان را -

در این آیت واقعه ابراهیم علیه السلام به طور دلیل نقلی است برای دعوت بنی اسرائیل به دین ابراهیم علیه السلام برای سه مقصد (۱) ابراهیم علیه السلام بیت اللّه راازشرک پاک کرده است پس شما چرا شرک می کنید و حج این بیت را چرا قبول ندارید (۲) ابراهیم علیه السلام برای نبی آخر دعا خواسته است آن حق است پس شما چرا انکار می کنید (۳) ابرهیم علیه السلام به توحید وصیت کرده است شما چرا این را قبول ندارید - ودیگرپنج سخن است درواقعه ابراهیم علیه السلام وبعد هفت دفعه تنبیه است - دراین آیت سخن اول است که آن بیان بزرگی شان ابراهیم علیه السلام است یکی پوره کردن کلمات ، دیگری امامت ، دیگری نبوت دراولاد آن - فایده: مرادازکلمات آن امتحاناتی است که در قرآن کریم جای به جای درباره ابراهیم علیه السلام است - بانمرودمحاجه (مخاصمه) کردن ، به پدردعوت دادن ، دراتش انداختن ، به ذبح کردن پسرامتحان امدن - فایده: مرادازامامت نبوت است واین دلیل براین است که پیغمبران قبل ازنبوت ازگناه ها پاک اند - (الظَّالِمِينَ) مرادازاین گناه گاران اندومرادازعهدنبوت است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی