وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ
وقتیکه گفتیم داخل شوید در این شهر پس بخورید از آن هرجا که خواهید زیاد و درآئید به شهر سجده کنان ، و بگوئید کلمه حِطَّةٌ (مارا ببخش) تا بیامرزیم به شما گناهان شما را و ضرور زیاده میکنیم پاداش نیکوکاران را -
این مقدمه عذاب اول است و این واقعه در وقت یوشع علیه السلام بود در وقت یوشع علیه السلام آنها ازجهاد انکار کرده بودند به این سبب مدت چهل سال در میدان تیه قید ماندند موسیٰ علیه السلام و هارون علیه السلام در این زمان وفات یافتند سپس در زمان یوشع علیه السلام آنها جهاد کرده و آن ملک را فتح کردند در آن زمان احکام این آیت برای شان داده شد که عبارت است از دو انعامات و دو عبادات و دو فایده (سُجَّدًا) مقصد از آن به تواضع پایان کردن سر است یا مقصد این است که بعد از داخل شدن سجده شکر کنید لیکن معنی اول به حدیث صحیح اشکار میگردد - (وَقُولُوا حِطَّةٌ) به گفتن این لفظ خاص اینها مامور بودند و معنی آن در زبان های عبرانی و عربی بخشش گناهان است - (وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ) یعنی کسی که گناهگار است به وسیله این عبادات گناه آن معاف گردد و کسی گناه ندارد به او اجر بیشتر حاصل شود -