و وقتیکه نجات دادیم شما را از کسان فرعون می رسانیدن شما را بدترین عذاب ذبح میکردند پسران (نو پیدا) شما را و زنده می گذاشتند (برای بی حیای) زنان شما را و در این (نجات دادن) انعام بود بزرگ از جانب پروردگار شما -

باب چهارم از اینجا الی آیت (۹۶) است در این شش خطابات بنی اسرایل است که ذکر انعامات بالای آنها است برای اینکه اولاد آنها توحید را قبول کنند و ذکر خباثات آنها است برای اینکه عرب عام و امتیان از پیروی آنها خود را نگه دارند و این خباثات سبب انتقال خلافت و نبوت به بنی اسماعیل است - از اینجا تا آیت (۶۲) خطاب اول است که در آن هشت انعامات و دو عذاب ذکر شده است و آیت اخری ترغیب و تتمه است - انعام اول نجات از فرعونیان است - فرعون خواب می بیند که در بنی اسرائیل یک بچه پیدا شده که حکومت آن را از بین برده است - یا اینکه از بنی اسرائیل می شنید که اللّه تعالٰی در بنی اسرائیل یک نبی می آفریند که سبب زوال حکومت فرعون میگردد بنی اسرائیل این سخن را از کلان های خود نقل میکردند چنانچه به این مناسبت ابن کثیر حدیث الفتون را در تفسیر سوره طحه ذکر کرده است - در بعضی تفاسیر ذکر خبر کاهنان است که تصدیق آن جایز نیست - (فِرْعَوْنَ) قوم و پیروان فرعون اند که آنها را قبطی میگویند - ( يُذَبِّحُونَ) این شرح سوء العذاب است - (وَيَسْتَحْيُونَ) یک معنی آن این است که زنهای آنها را برای بی حیای زنده می گذاشتند - دوم این است که زنان آن را بی حیاء میکردند - سوم این است که تفتیش عورات آنها را میکردند که آیا طفل پیداشده است یا نه - (ذَلِكُمْ بَلَاءٌ) اگر ذالکم اشاره شود به عذاب های فرعونیان پس بلاء به معنی امتحان است و اگر ذالکم اشاره شود به نجات دادن پس بلاء به معنی انعام است