فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى
نو روان به کړو هغه لره په لار د سختئ -
دلته د تیسیر نه مراد اسانول د اسبابو دشر او منع کول د اسبابو د خیرنه دی اودی ته خُذلان وئیلی کیږی (لِلْعُسْرَى) نه مراد هرهغه خصلت او لارچه عاقبت ئی سخت دی او رسوؤنکی دی جهنم ته او دارنگ په حدیث صحیح کښی وارد دی چه څوک د اهل شقاء نه وی نو اسانولی شی هغه ته عمل دشقاء -