سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ
زردی چه اوبه خایو مونږ دوی ته دلیلونه خپل په غاړو ددنیا کښی او نفسونو ددوی کښی تردی چه ښه ښکاره به شی دوی ته چه دا حق دی آیا نه دی پوره رب ستا (په دی صفت سره) چه هغه په هرڅیز باندی حاضر ناظر دی -
روستو د زجرونو نه ترغیب دی حق طرف ته اومراد د آیات نه دلیلونه عقلیه دی اوهغه دوه قسمونه دی یو دلیلونه آفاقی دی او دوهم انفسی دی یا دا تخویف دی اومراد د آیات نه واقعات د قومونو مخکنو دی چه په مختلفو اطرافو د ځمکه کښی دهغوی کهنډرات موجود دی او فی انفسهم نه مراد مرضونه او تکلیفونه بدنیه دی -