بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ
وقتیکه بیامد مدد ﷲ تعالی و پیروزی -
وبه این سوره التودیع و سوره اذاجاء نیز گفته میشود -
ربط: این سوره با سوره پیش از چندین وجوه است وجه اول این است که در سوره پیش امر به برائت از مشرکین ذکر شد در این سوره به این برائت کنندگان بشارت ذکر میشود - وجه دوم این است که در آن سوره امر بود به طریقه نفی و در این سوره حکم است به صیغه امر بالتَّسبیح والحَمد والاستِغفَار -
بشارت دنیویه است و دو نام اللّه تعلی ذکر است (اللّه، رب)ودعوی توحید در (۳) است -
که اول بشارت به نصرت فتح است در (۱) باز بشارت به زیاده شدن همراهان است در (۲) باز امر است به تسبیح به همراه حمد و استغفار بطور شکر نعمت ها در (۳) -
در این آیت بشارت است به دو چیز (نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ) در هر دو فرق این است که مراد از (نصر) آماده کردن اسباب است که مکان میباشد و همراهان میباشد و اسلحه میباشد و دیگر سامان ضروری میباشد برای گذراندن زندگی و جهاد کردن ، و (فتح) غلبه بر دشمن است و برای دعوت و جهاد باز کردن دروازه های بسته است -