می پندارد هرآئينه مالش جاویدان نگه میدارد او را -

این وصف چهارم است و در این دو توجیه است یکی اشکار است یعنی در محبت مال چنان مشغول است گویا که او فکر میکند که من در دنیا برای همیشه هستم و آخرت را یاد نمیکند - توجیه دوم اشاره است که خلود نعمت های (یعنی جنت) البته به ایمان و عمل صالح حاصل میگردد و فکر آنها این است که با ثروتمندی جنت را حاصل کند ، نسفی در تفسیر مدارک و شربینی در سراج المنیر این توجیه را ذکر کرده است -