إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ
مگر آنهای که ایمان آوردند و اعمال کردند برابر به سنت و سخن پخته گفته اند به یکدیگر از حق و سخن پخته گفته اند به یکدیگر از صبر کردن -
به این استثناء معلوم گردید که از این چهار خصلت کسی محروم باشد پس او در خسران کامل است و هرکه دارای ایمان باشد لیکن از خصلت های باقی بکلی یا بعضاً خالی باشد او نیز در نوع از خسران است و این خصلت های مومن کامل است از سببی که صلاحیت انسان به دو طریقه است اول کمال نفس خود و دوم تکمیل انسانهای دیگر ، و کمال نفس خود به دو چیز است اول عقیده که به آن قوت علمی گفته میشود و دوم عمل صالح که به آن قوت عملی گفته میشود - مراد از ایمان آن ایمان شرعی مراد است که در قرآن به تفصیل ذکر شده است و عمل صالح آن است که به موافقت سنت نبی صل اللّه وعلیه وسلم باشد یعنی که عمل از هرنوع بدعت و فسق پاک باشد - و تکمیل غیرهم به دو چیز است اول دعوت و تعلیم و تزکیه که به آن اشاره است در (وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ) در اینجا مراد از حق قرآن و طاعة اللّه تعالٰی و از رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم و تزهید فی الدنیا و ترغیب الی الاخرة است و چیز دوم تلقین صبر است که به آن اشاره است با (وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ) -