اَلْقَارِعَة ۴

يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ

آن روزی که شوند مردم مانند پروانه های پراگنده -

در این ذکر بعضی احوال است (كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ) فراش پروانه ها یعنی آن کرم های است با بالها که بر چراغ و آتش جمع میشوند - تشبیه به آنها در بسیار صفات است زیاده بودن ، پراگنده شدن از هرطرف ضعیفی و ذلت (الْمَبْثُوثِ) یعنی یک طرف خاص آن معلوم نمی باشد بلکه به هرطرف پرواز میکند -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی