این انعام دوم را ذکر میکند یعنی بعد از دادن نبوت آسان کردن کار نبوت را (وَوَضَعْنَا عَنْكَ وِزْرَكَ) وِزْرَ به بار گفته میشود و وضع وزر برای سبک کردن بار و دور کردن بار گفته میشود و مراد از وزر نبوت است زیرا بار وحی آنقدر زیاده بود که بر نبی صل اللّه وعلیه وسلم در ابتداء چنان هیبتی آمده بود که نزدیک بود که خود را از سرکوه پائین بیاندازد لیکن جبرئیل علیه السلام منع کرد و در زمستان سخت بر او عرق میامد لیکن این بار را اللّه تعالٰی آسان کرد تا آنکه او به طریقه خوب وحی را یاد میگرفت و در رساندن وحی نیز بسیار مصیبت ها و تکالیف بود از سبب مخالفت قوم لیکن آنها را نیز اللّه تعالٰی آسان کرد -