فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى
پس روان کنیم او را به راه سختی -
اینجا مراد از تیسیر آسان کردن اسباب شر و منع کردن از اسباب خیر است و به این خُذلان گفته میشود مراد از (لِلْعُسْرَى) هرآن خصلت و راه که عاقبت آن سخت است و رساننده به جهنم است و همچنین در حدیث صحیح وارد است که کسی از اهل شقاء باشد پس آسان کرده میشود برای او عمل شقاء -