و قسم است به روز چون اشکار کند آفتاب را -

دراین نیز دو سوگند است - سوگند چهارم (وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا) ضمیر به شمس راجع است و نسبت تجلیه آفتاب به نهار از این سبب است که در وقت نهار خوب اشکار شده است و در این قید اشاره است که فواید نهار نیز زیاده است لیکن فواید زیاد آنوقت است که آفتاب اشکار باشد ابر نباشد از این سبب تخصیص این وقت را کرد - سوگند پنجم (وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا) هر چه پنهان کردن شب است روشنی آفتاب را لیکن به تدریج است یعنی آفتاب غائب شود سرخی باقی میماند سرخی که غایب شود پس سفیدی باقی میباشد باز که سفیدی غایب شود تمام سیاه تاریکی میشود -