ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ
پس باشد از کسانی که ایمان آورده اند و وصیت کردند همدیگر را به صبر و وصیت کردند همدیگر را به رحم کردن -
در این سه خصلت دیگر را ذکر میکند - ایمان که شرط و قید است برای اعمال ، پس گاهی پیش ذکر میشود و گاهی در میان و گاهی در اخیر - لیکن چون در این سوره مقصود ذکر احسان مخلوق است از این سبب آنرا از ایمان پیش ذکر کرد (وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ) در مشقت و محنت تکالیف میباشند که بر آن صبر کردن ضروری است از این سبب تخصیص این خصلت را کرد و مراد از صبر ثابت ماندن بر دین و اعمال خیر است با وجود مصیبت ها (وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ) چون مقصد در سوره احسان کردن با مخلوق است و او با رحم و ترس خوردن بر ضعیفان پیدا میشود از این سبب این خصلت را خاص ذکر کرد -