اَلْبَلَد ۱۴

أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ

یا طعام دادن در روز گرسنگی -

در این آیات خصلت دوم و سوم را ذکر میکند (مَسْغَبَةٍ) سغب به گرسنگی و اشتهاء طعام گفته میشود و طعام دادن فضیلت و ثواب است لیکن در هنگام گرسنگی بسیار ثواب است - (يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ) یعنی چنان وقتی که انسان در آن گرسنه میباشد یا چنان زمانه که در آن قحط باشد و چنان روزی که در یک خانه مرده شده باشد و اهل آن خانه طعام را آماده کرده نمی توانند از سببی که مشغول غم میباشند برای ایشان طعام دادن نیز ثواب است و به این اشاره است در آن حدیث که جعفر رضی اللّه عنه شهید شد نبی صل اللّه وعلیه وسلم به خانه خود آمد و گفت اِصْنَعُوا لآلِ جَعْفَرَ طَعَامًا فَإِنَّهُ أَتَاهُمْ مَا یُشْغِلُهُمْ (الحدیث) (ذَا مَقْرَبَةٍ) تخصیص این را از سبب اجر زیاده و از سبب حق زیاده کرد از سببی که در حدیث آمده است که صدقه بر مسکین یک صدقه است و بر ذو رحم (خویشاوندان) دو است صدقه نیز است و صله رحمی نیز است (ترمذی) (ذَا مَتْرَبَةٍ) مراد از آن چنان مسکین است که خانه آن نیست بسترش نیست اهل و عیال آن بسیار است یعنی بسیار محتاج است به نسبت مسکینان و فقراء دیگر -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی