فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ
پس بیان کن (قرآن را) جز این نیست تو بیان کنندهٔ -
ایت ترغیب و تشجیع به دعوت کردن است و فاء را ذکر کرد یعنی بعد از ذکر کردن نعمت ها و دلایل توحید تذکیر اینها برای غفلت کنندگان درکار است (إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ) این علت ذکر است و مراد این است که در ذمه تو تذکیر کردن است و اگر این مردمان در دلایل نظر نمی کنند و ایمان نمی آورند بر تو هیچ وبال نیست (بِمُصَيْطِرٍ) به کسی گفته میشود که از جانب امیر بر چیزی مقرر باشد برای حفاظت کردن و انتظام کردن و برای نوشتن احوال آن و هیچ تجاوز در آن نمی کند مانند که خط از سطر تجاوز نمی کند و وقتیکه در ذمه داری خود نقصان کند بر او خساره میباشد - یعنی نبی صل اللّه وعلیه وسلم بر ایمان آوردن و قبول کردن تذکیر این مخلوق ذمه دار نیست و نه زور آور است -