البته نصیحت را قبول میکند کسی که میترسد -

بعد از تذکیز ذکر دو گروه است گروه اول این است که باآنها ذکریٰ نفع میدهد در این قول (سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَى) یعنی وعظ و ذکر را قبول کردن موقوف بر خشیت است خشیت از اللّه تعالٰی یا خشیت از روز حساب - و گروه دوم آن است که به آنها ذکریٰ نفع نمیدهد آنها این اند (وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى) در این اشاره است که نفع ندادن نقصان قرآن نیست بلکه سبب آن تجنب (یکسو شدن از قرآن) آنها است (الْأَشْقَى) کافر عنادی است و شقی و فاسق است یا این اسم تفصیل به معنی شقیّ است -