(نوشته شده است) در ورقهای باعزت -

در این ذکر عظمت قرآن است که آن سبب برای تذکره شدن است - و در این سه صفات صحف و سه از ملائک را ذکر میکند که حاملانِ قرآن اند (فِي صُحُفٍ) یعنی این قرآن منقول از لوح محفوظ است و در صحف ملائک نوشته شده است یا مراد از صحف صحف ابراهیم و موسیٰ علیهم السلام است به قرینه سوره اعلیٰ (۱۹،۱۸) (مُكَرَّمَةٍ) کرامت آن از سبب کرامت نازل کننده است یعنی اللّه تعالٰی کریم است پس وحی آن با کرامت است و کرامت این است که این صحیفه ها پر از علوم و حکمت ها است (مَرْفُوعَةٍ) قدر و منزلت آن بلند است یا بلند در آسمان هفتم موجود است (مُطَهَّرَةٍ) از شک ها و شبهات و دستهای شیطانان و کمی و زیادتی محفوظ نگهداشته شده است (سَفَرَةٍ) جمع سافر است و سافر به کتابت گفته میشود یعنی ملائک کتابت این صحیفه ها را میکنند یا از اعمال بندگان یا جمع سفیر است پس ملائک سفیران اند در میان اللّه تعالٰی و پیغمبران - (كِرَامٍ) باعزت در نزد پروردگار ایشان کسی است که محافظ کنندهٔ نفس خود را از گناهان است و ترجیح دهنده فایده کسی دیگری باشد بر فایده خود این همه کرامات است (بَرَرَةٍ) جمع بار است کامل اطاعت کنندهٔ اللّه تعالٰی و راستین در اعمال خود - ابن کثیر نوشته است که برای حامل قرآن در کار است که تمام اعمال و اقوال او به طریقه رشد باشد یعنی کامل موافق به سنت باشد -