و اما کسیکه ترسید از ایستادن به حضور رب خود و باز داشت نفس خود را از خواهش -

این بشارت به قسم دوم است (مَقَامَ رَبِّهِ) ایستادن روبروی رب در روز حساب یا در دنیا مراد است یعنی در هنگام کردن گناه از ایستادن پیش رب بترسد و گناه را ترک کند یا قیام رب به معنی علم و قدرت رب بر مخلوق است یعنی بترسید که اللّه تعالٰی بر سر من حاضر است و قادر است پس از گناهان خود را نگهدارید (وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى) این عطف مسبب بر سبب است یعنی خوف سبب منع کردن از گناهان است یعنی نفس اماره بالسوء را از اتباع خواهش بلکه از فکر و اراده خواهشات منع کردن است - سهل تستری گفته است که ترک هویٰ کلید جنت است پس اتباع هویٰ کلید گناهان است -