لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا
نمی شنوند ایشان در آنجا سخنان بیهوده و نه دروغگو کردن -
(لَغْوًا) هر سخن بیهوده اگر در او نقصان دیگر باشد یا نباشد ، و این جمله کنایه از استراحت و آرام است از سببی که کسی از طرف دیگری لغویات و سخن بیهوده می شنود یا تکذیب و انکار یک سخن آن میشود این نوع شخص خفه و اندوهگین میباشد و در جنت این هر دو نیست - بلی در دنیا حق پرستان این هر دو سخن را از منکرین شنیده اند -