إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا
بیشک ایشان بودند که نداشتند امید حساب را -
این بیان آن عملی است که جزاء موافق آن است و همچنین این ذکر علت عذاب است و این دو اعمال ذکر شده برای تمام کفریات و گناهان منشاء اصلی است (كِذَّابًا) فراء گفته است که این مصدر برای لغت فصیح و برای مبالغه استعمال میگردد یعنی تکذیب بزرگی را کرده است -