فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا
پس نگهداست ایشان را اللّه تعالٰی از سختی آنروز و داد به ایشان تازگی و خوشحالی -
از این آیت تفصیل بشارت آغاز شد (لَقَّاهُمْ نَضْرَةً) تازگی ، نور در روی ها این نعمت ظاهری است (وَسُرُورًا) خوشی در دل این نعمت باطنیه است - خوشحالی دل سبب تازگی روی است لیکن اینجا تازگی روی را مقدم کرد از سببی که او زود به هرکس اشکار میگردد و این در بدل خوف و مشقت آنها در زندگانی دنیا بود -