پوره میساختند نذر را و می ترسیدند از روزیکه که سختی آن باشد منتشر -

در این دو صفات ابرار را ذکر میکند (يُوفُونَ) پیش از این کانوا پنهان است (بِالنَّذْرِ) نذر شرعی به آنچه گفته میشود که شخص مکلف بر خود برای طاعات اللّه تعالٰی چنین چیزی را لازم کند اگر او لازم نمی کرد بر او واجب نمی شد - و نذر غیر شرعی اوست که برای غیراللّه باشد یا نذر گناه باشد و در این آیت از نذر معنی عام مراد است یعنی هر آنچه که وفا آن بر بنده واجب باشد عقود ، نمار ، زکوة ، صوم ، حج ، عمره وغیره (وَيَخَافُونَ يَوْمًا) در وصف اول اشاره به امتثال و اوامر بود در این وصف اجتناب از منهیات مراد است یعنی از ترس قیامت خود را از گناهان دور نگهمیدارد (شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا) مراد از شر سختی است که در روز قیامت واقع میشود پاره شدن آسمانها ، خیره شدن ستاره ها ، بر زمین آمدن زلزله ، فناشدن کوها وغیره (مُسْتَطِيرًا) دراز و کشاده و عام است به همه عالم گفته میشود -