به تحقیق نیکوکاران می نوشند از پیاله های پر شده که باشد آمیزش آن از کافور -

این بشارت به شکر کنندگان است پنج اوصاف و ده بشارت آنها را ذکر کرده است - (الْأَبْرَارَ) جمع بَّر است نیکی و احسان کننده با مخلوق - و ابرار آن مردمانی اند که به هیچکس اذی نمی رسانند (مِنْ كَأْسٍ) به آن ظرفی گفته میشود که مشروب در آن موجود باشد به ظرف خالی کاس گفته نمی شود (كَانَ مِزَاجُهَا) مانند عادت اهل دنیا که با مشروبات چیزهای دیگر را مخلوط میکنند برای بیشتر شدن فایده و لذت (كَافُورًا) این در برودت (سردبودن) و خوشبوئي مشهور است لیکن این کافور از دنیا نیست از سببی که در آن بعضی ضررها نیز است بلکه این تشبیه به کافور در صورت و شکل است و حقیقت آن در آیات بعد از این ذکر کرده است (عِبَادُ اللَّهِ) اضافت عبد و عباد که به یک نام اللّه تعالٰی در قرآن کرده شود مراد از آن مردمانی اند که عبادت را برای اللّه تعالٰی خاص کرده میباشند و از هر نوع شرک خود را محفوظ نگهمیدارند و اینها مومنان اند و وقتیکه اضافت به ضمیر باشد گاهی موحد مراد میباشد مانند (ان عبادی لیس لک علیهم سلطان) و گاهی عام مراد میباشد مانند (ولا یرضیٰ لعباده الکفر) -