اَلْقِیامَة ۳

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ

آیا می پندارد انسان که هرگز جمع نخواهیم کرد استخوانهای او را -

این زجر است مشتمل است بر دعوی سوره (عَلَى أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ) در این دو قول است اول اینکه چنانچه ما قدرت داریم به فنا کردن و خاک کردن بندها همچنین قدرت داریم به ساختن دوباره این بندها و اینکه استخوانهای خورد و ساخت باریک است پس معلوم شد به جمع کردن استخوان بزرگ البته ضرور قدرت داریم قول دوم این است که قدرت داریم که انگشتان دست ها و پای های شما را هموار کنیم و مانند شتر یک لخت جور کنیم وباز بر آن هیچ کار کرده نمی توانید و این مانندسوره واقعه (۶۱) شد لیکن قول اول بهتر است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی