و بگذار مرا و تکذیب کنندگان را که صاحبان لذات دنیا اند مهلت بده ایشان را اندکی وقت -

در این ادب دیگر برای داعی است و تسلیت برای اوست به همراه تخویف منکرین (ذَرْنِي) در این اشاره است که خودت اراده انتقام گرفتن را مکن به انتقام اللّه تعالٰی بگذار (أُولِي النَّعْمَةِ) به زبر نون به ثروتمندی و فراخی زندگی گفته میشود و با زیر نون به انعام گفته میشود و با پیش نون به خوشنودی گفته میشود (وَمَهِّلْهُمْ قَلِيلًا) مراد از قلیل زمان موعود ایشان است و زندگانی دنیا اندک است و مراد از مهلت این است که عذاب آنها را به عجلت مخواه از نعمت ها و اموال دنیا استدراجاً نفع خواهد گرفتند الی زمان عذاب -