تو بگو من میخوانم بسوی پروردگار خود و شریک نمی سازم به او هیچ یک را -

این نیز امور وحییه است به امر اللّه تعالٰی برای نبی صل اللّه وعلیه وسلم - یعنی اگر این مردم مخالفت میکنند تو برای ایشان حقیقت حال را بیان کن - در این رد بر شرک فی الدعاء است و رد شرک فی الدعاء مستلزم است بر رد بر شرک در تمام عبادات از سببی که الدعا هوالعبادة (الحدیث) (وَلَا أُشْرِكُ) این لفظ صریح دلالت میکند که خواستن دعا از غیراللّه شرک است (قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ) این نیز وحی است و در این علت برای پیش است که شریک فی الدعا از سببی نیست که شریک فی التصرف نیست و در این رد بر شرک فی التصرف است از نبی صل اللّه وعلیه وسلم (ضَرًّا وَلَا رَشَدًا) این الفاظ عام است شامل به هر خیر و شر است اگر جسمی باشد یا مالی باشد دنیوی یا دینی باشد و مانند این در سوره اعراف (۱۸۸) و سوره یونس (۴۹) نیز گذشته است لیکن آنجا نفی مِلک بود برای خود و اینجا نفی مِلک برای دیگری است -