این وحی دوم است و قول اللّه تعالٰی است به قرینه لَأَسْقَيْنَاهُمْ (با صیغه متکلم) باز در این آیت دو اقوال مفسرین است اول اینکه مراد از لطریقه طریقه هدایت و توحید و ایمان است - (مَاءً غَدَقًا) مراد از این وسعت رزق است مانند که در سوره نوح (۱۲،۱۱) ذکر شد و همچنین در سوره مائده (۶۶) و سوره اعراف (۹۶) ذکر است مراد از (لِنَفْتِنَهُمْ) ابتلاء و امتحان به سبب نعمت های دنیوی است بنا به این قول این بشارت دنیویه است (وَمَنْ يُعْرِضْ) تخویف دنیوی و اخروی است - و قول دوم این است که مراد ار الطریقه راه گمراهی است و مراد از لَأَسْقَيْنَاهُمْ استدراج است مانند در سوره انعام (۴۴) و مراد از لِنَفْتِنَهُمْ فتنه عذاب است (عَذَابًا صَعَدًا) این تخویف اخروی است لیکن قرطبی گفته است که در این قول اول قریب به حق است از سببی که استقامت در هدایت استعمال میگردد - -