وَأَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا
و هرآئینه بودند مردانی از انسان که پناه میگرفتند به مردانی از جن پس زیاده کردند ایشان آنها را سرکشی -
در این رد به شرک فی الاستعاذه است که این سبب (رهق) است - یعنی در جاهلیت بعضی انسانها در صحرا سفر میکردند جنیات بر آنها بازی میکردند و ایشان را میترسانیدند (از سببی که همراه ایشان ذکر اللّه تعالٰی و دین صحیح و کتاب اللّه نبود که این دفع کننده جنیات است) ایشان عقیده داشتند که در هر صحرا یک ذمه دار (جن) است و او به مسافر پناهی و امن داده میتواند پس ایشان میگفتند (اعُوُذُ بِسَیِّدِ هٰذَا اَلوَادِیْ مِنْ سُفَهَآءِ قَوْمِهِ) پس او کلان خوردان را از ضرر رساندن به این انسان منع میکردند او به ایمن شب را میگذراند و گاهی این جن برای ایشان راه صحیح نشان میداد و اشیاء گم شده را برای ایشان بر میگرداند پس عقیده انسانها قائم شد که این جن متصرف و صاحب اختیار است به نام آنها نذرها نیز میدادند -