نُوْح ۲۸

رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا

ائ پروردگار من بیامرز مرا و پدر و مادر مرا و هرکرا که درآید در خانه من ایماندار و جمیع مردان مؤمنین و زنان مؤمنه را و میفزای ظالمان را مگر هلاکت -

بعد از دعا شر بر کافران برای مومنان دعا میخواهد خصوصاً و عموماً و این ادب دعا است که اول خاص را ذکر میکند بعد عام را (رَبِّ اغْفِرْ لِي) دعای مغفرت مستلزم گناه نیست بلکه این اقرار قصور در ادا حق عبدیت است برای تضرع (وَلِوَالِدَيَّ) مفسرین نوشته اند که در اجداد نوح علیه السلام تا آدم علیه السلام هیچ کس کافر نبود (وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا) در لفظ بیت قرطبی بسیار احتمالات نوشته است ، خانه نوح علیه السلام مسجد او ، کشتی او دین او و این همه صحیح است - و در لفظ مومنان اشاره است که صرف داخل شدن کافی نیست بلکه تصدیق دل به آن ضروری است و با این یک پسر نوح علیه السلام و زن او از این دعا خارج شدند از سببی که آنها اگر چه به بیت نوح علیه السلام داخل میشدند لیکن مومنان نبودند (وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ) این عام است برای مومنان تا قیامت این امت (ما) نیز در آن داخل است (وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ) دعا شر پیش خاص بود به قوم او این دعا عام است برای همه کافران مشرکان در هر زمانه (تَبَارًا) به هلاکت و خسران گفته میشود -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی