مِمَّا خَطِيئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْصَارًا
از سبب گناهان ایشان ایشان غرق کرده شدند پس داخل کرده شدند به آتش پس ایشان نیابند برای خود بجز اللّه تعالٰی مددگاران -
در این عذاب دنیوی و اخروی آن قوم را ذکر میکند به همراه سبب که آن خطیئات آنهاست اشاره است که سبب عذاب صرف دعای شر نیست بلکه سبب اصلی آن گناهای آنها بود ، و خطیئات آنها در آیات های پیش ذکر شد مانند عَصَوُا ، وَاتَّبَعُوا ، وَمَكَرُوا ، وَقَالُوا ، أَضَلُّوا ، و خطیهٔ کلان ایشان شرک بود (فَأُدْخِلُوا نَارًا) قرطبی نقل کرده است که این اشاره به عذاب قبر است چنانچه در باره فرعونیان در سوره غافر (۴۶) است یا مراد از ناراً آن است که در بحر است مانند که در حدیث ذکر است (تحت البحر ناراً) (مِنْ دُونِ اللَّهِ) اشاره است که در پنج بزرگان ایشان هیچ یک تن امداد ایشان را نتوانست مانند که در سوره احقاف (۲۸) ذکر است -