گفت نوح علیه السلام ائ پروردگار من به تحقیق ایشان نافرمانی مرا میکنند و پیروی کردند کسی را که زیاده نمیکند مال او را اولاد اورا مگر زیان -

در این آیت مخالفت قوم را به پنج طریقه ذکر میکند و آن دعوت دادن ایشان به شرک است و گمراه کردن اولاد خود است (عَصَوْنِي) عصیان شامل آن اوامری است که ذکر بود در (۳) و (۱۰) (وَاتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ) اشاره است که در قوم او دو نوع مردم بودند یک نوع کلانها (مَلَاءَ) که مردمان را به تقلید می خواستن آنها بسیار ضدیان و عنادیان بودند حال آنها در هفتم ذکر شد قسم دوم تابعداران آنها مقلدان بودند که آنها دلیل را نمی دیدن از سببی که با کلانها دلیل آن نبود بلکه ثروتمندی و گروه آنها را میدیدند که این سبب حق پرستی است و حال اینکه آن مال و اولاد آنها سبب خسران بود به طریقه استدراج در این آیت اشاره است که در آنها شرک فی التشریع و الحکم موجود بود -