و ساخته است ماه را در آنها روشنی و ساخته آفتاب را چراغ فروزنده -

این دلیل سوم عقلی افاقی است - مشتمل بر دو نعمت است با وجود اختلاف آنها در روشنی دادن (فِيهِنَّ) ذکر جمع مراد از آن مفرد است یعنی آسمان اول و این تعبیر برای این است که روشنی ماه مانند که برای اهل زمین است بالا برای آسمانها نیز است - و فیِ برای طرف است - (نُورًا) آن است که به همراه تاریکی میباشد و (سِرَاجًا) وجود تاریکی را نمیخواهد پس در وقت قمر تاریکی شب میباشد و در وقت شمس تاریکی گم میشود -