نُوْح ۴

يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاءَ لَا يُؤَخَّرُ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

تا بیامرزد برای شما گناهان شمارا و (تاخیر) و طولانی کند شمارا تا موعود مقرر هرآئينه موعود مقرر کرده ﷲ تعالی چون بیاید تاخیر کرده نمیشود اگر شما میدانید -

دراین دو نفع بزرگ توحید و سنت را ذکر میکند یکی اخروی دوم دنیوی (مِنْ ذُنُوبِكُمْ) (سوال) به حدیث ثابت است که بااسلام همه گناهان پیش ختم میشود و اینجا حرف مِن دلالت میکند که بعضی گناهان معاف میشود - (جواب) این است که یغفر به معنی یخرج است مانند که قرطبی یک توجیه این را ذکر کرده است یا مِن بعضیه است زیرا که دو قسم گناهان است یکی قبل الاسلام دیگری بعدالاسلام به ایمان آوردن گناهای قبل الاسلام معاف شد و آن بعض از کل است - (وَيُؤَخِّرْكُمْ) مراد اینکه زندگانی ایمن از عذابها برای تان میدهد الی مرگ و منافع دنیوی نیز میدهد مانندکه در سوره هود (۵۲،۳) گذشته است (إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ) دراین دفع یک وهم است او آنکه از یؤخرکم معلوم میگردد که موعود (اجل) تبدیل شده می تواند؟ حاصل جواب این است که اگر یؤخرکم به هر معنی اراده کرده شود لیکن در اجل مقرره قطعی تاخیر آمده نمی تواند (لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ) دراین تنبیه است که شمارا دنیاپرستی چنان مغرور کرده است که از مرگ و اجل جاهل شده اید -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی