اَلحَاقَّة ۴۴

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ

و اگر می بست بر ما بعضی سخنان دروغ را -

در این نیز اثبات صدق رسول و قرآن است به طریقه دیگر (بِالْيَمِينِ) اَخَذ به معنی انتقام است و مِنهُ به معنی خود است و با در باالیمین اضافی است و مراد از الیمین دست راست است مانند که پادشاهان به باغیان سزا میدهند اول دست راست اورا قطع میکنند باز از پیش روی بر پشت گردن آن میزنند یا مراد از آن بستن دست راست است از کردن کارها (الْوَتِينَ) این نام آن رگ است که از سر تا به دل رسیده است یا رگ کمر است - و حاصل این است که اگر این پیغمبر بر اللّه تعالٰی یک سخن به دروغ میساخت اللّه تعالٰی او را فی الحال هلاک میکرد لیکن اللّه تعالٰی او را تا مرگ از این نوع هلاکت دور نگهداشت از جسم آن هیچ چنین پارهٔ جدا نشده که به همراه آن مرگ بر او آمده باشد و نه از دست دیگری قتل شده است - پس معلوم شد که او پیغمبر راستین است و این طریقه استدلال خاص است برای صدق رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم این در باره هر یک دروغگو (دعوه کنندهٔ نبوت) نیست از این سبب ضمیر تقول را صرف به او راجع کرده است اگر این دلیل عام میبود پس باید این طور میگفت لَو تَقَوَّلَ اَحَدٌ عَلَیٌنَا ، پس اعتراض مرزا غلام محمد قادیانی باطل است که او گفته است که اگر من دروغگو میبودم پس مرا به این طریقه هلاک میکرد پس جواب این است که ذکر شد و از این سبب مسیلمة الکذاب و اسود عنسی دعویٰ کننده دروغین نبوت بودند لیکن آنها نیز به این طریقه هلاک نشده اند -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی