لَوْلَا أَنْ تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ
اگر نمیرسید او را نعمتی از جانب پروردگارش البته انداخته میشد به میدان بی گیاه و او بدحال میبود -
مراد از نعمت نبوت او و اجابت دعا آن و حفاظت او است (وَهُوَ مَذْمُومٌ) یعنی اگر احسان اللّه تعالٰی نمی بود در حالت بدی انداخته میشد و در سوره صافات (۱۴۵) نبذ او را ذکر کرده لیکن صرف حال مرض بود مذموم نبود -