أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ
آیا هست شما را قسم های برما رسیدنی تا روز قیامت که هرآئينه هست برای شما آنچه شما فیصله میکنید -
این نفی دلیل وحی (وعداللّه) است (أَيْمَانٌ عَلَيْنَا) قسم ها و عهدها از جانب اللّه تعالٰی که انجام دادن آن بر او واجب است از سببی که حرف علٰی بر وجوب دلالت میکند (بَالِغَةٌ) قسم های پخته و محکم ، در این احتراز از قسم لغو است - پیش تخیرون و در اینجا تحکمون ذکر است فرق این است که در اول مذهب و مسلک مراد است یعنی شرک و کفر و بدعات کردن و در دوم حکم آن مسلک برای جواز و عدم جواز و حلال و حرام مراد است (سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذَلِكَ) در این زجر است و نفی دلیل کفالت است و ذالک اشاره به مضمون أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ است یا اشاره به اثبات قسم ها است -