پس چون ایشان دیدند آن باغ را گفتند هرآئينه ما گم کردگانیم راه را -

(قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ) این از سبب حیرانی زیاد ایشان بعید میدانستند که باغ ما در چنین حالتی باشد! پس گفتند که ما راه را غلط کرده ایم (بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ) یعنی بعد از تفکر کردن اقرار حرمان خود را کردند - و به مناسبت این قرطبی حدیث مرفوع ابن مسعود رضی اللّه عنه را ذکر کرده است که از گناهان خود را نگهدارید از سببی که بنده که یک گناه کند از سبب آن از رزق آماده شده محروم میشود -