اگر به پنهان بگوئيد سخن خود را یا بلند بگوئید هرآئينه اللّه تعالٰی داناست به سخنانی که در سینه هاست -

این دلیل بر دعوی سوره است به اثبات علم اللّه تعالٰی بر هر چیز اگر پنهان باشد یا اشکارا در دل باشد با بیرون باشد (وَأَسِرُّوا قَوْلَكُمْ) این صیغه به معنی خبر است چنانچه در سوره رعد (۱۰) نیز گذشته است و قَوْلَكُمْ عام است اگر قول خیر باشد یا شر باشد - و اگر مخاطبین مومنان باشند یا کافران باشند (مَنْ خَلَقَ) مَن مفعول یعلم است زیرا علم به معنی معرفت یک مفعول میخواهد پس مراد از مَنْ خَلَقَ مخلوق است یا مَنْ فاعل است و مفعول را برای تعمیم حذف کرده است و مراد از مَنْ خَلَقَ خالق است و در هر دو وجوه اشاره است که خلق مستلزم به علم است -