تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ
نزدیک است که بترقد از سبب خشم وقتیکه انداخته شود در آن یک گروه سوال کنند از ایشان نگهبانان آن (از حهنم) آیا نیامده بود نزد شما ترسانندهٔ -
این کنایه از خشم بسیار است و این همه صفات جهنم به حقیقت حمل است اللّه تعالٰی قادر است که در آتش این صفات را پیدا کند (كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ) این حال جهنم را بعد از حال اهل جهنم ذکر میکند و اشاره میکند که هیچ عذر ایشان نیست و سبب عذاب است از سببی که نذیر آمده بود و ایشان تکذیب او را کرده بودند (فَوْجٌ) اشاره است که اهل جهنم به جماعت های مختلف میباشند مانند که در سوره نباء (۱۸) افواجاً گفته است ودر سوره نمل (۸۳) نیز چنین است (سَأَلَهُمْ) این پرسان برای الزام حجت است مانند در سوره غافر (۵۰) گذشته است (نَذِيرٌ) رسول و نائبان رسول مراد اند اشاره است که اللّه تعالٰی بغیر ارسال رسول یا نائب آن عذاب نمی دهد -